ای که مرا خوانده ای راه نشانم بده


(در دست نوشت بالا از حضرت آقا می خوانیم)ياد خدا را همچون حرز سعادت، همواره با خود داشته و در دل حفظ كنيد. تقوا و اجتناب از گناه، احساس مسؤوليت سياسی و اجتماعی، كسب علم و آگاهی، آمادگی دائمی برای دفاع از انقلاب و اسلام، و رفتار انسانی و دلنشين با خانواده و معاشران، توصيههای هميشگی من است.
((پرونده ای برای معنویت)) عنوان چهارمین شماره از پرونده های میعادگاه است که از طرف پایگاه اینترنتی ولی امر مسلمین جهان(روحی له الفداه) مدتی است ویژه ماههای مبارک شعبان و رمضان روی شبکه جهانی وب قرار گرفته است این پرونده مانند دیگر پرونده های میعادگاه فوق العاده خواندنی است.تا به ماه رمضان نرسیده ایم حتما جرعه ای را از توصیه های گهربار نائب المهدی(عج) نوش جان کنید.گوارای وجودتان.........
دو نم از یم یار برای یادگار:
شستوشويی كن و آنگه...
دل غافل در معرض هجوم شيطان قرار مىگيرد و وقتى شيطان بر دل و جان آدمى تسلّط پيدا كرد، شرّ و فساد در دنيا بهوجود مىآيد. راه علاج عميق و حقيقى در برخورد با هرگونه شرّ و فسادى در عالم، ارتباط با خدا و مصونيت بخشيدن به دل و جان خود از نفوذ و چيرگى شيطان است. اگر شيطان بر دلهاى انسانهايى كه منشأ آثار بزرگى در جوامع جهانى هستند، مسلّط نمىشد، دنيا روى آرامش به خود مىديد و انسانها از امنيت و سلامت برخوردار بودند. همهى بدبختيهاى بشر ناشى از دورى از خداست. لذا در اسلام فرصتهايى براى ارتباط ويژه با خداوند متعال معين شده است. يكى از اين فرصتها ماه رجب است. ماه رجب را قدر بدانيد. همهى دعاهايى كه در اين ماه وارد شده، درس است؛ صِرف لقلقهى زبان نيست. اين دعاها را با حضور قلب و با آگاهى از عمق معناى آنها، بر دل و زبانتان جارى كنيد. اگر انسان مسلمان- جوان و پير، زن و مرد- در ماه رجب و سپس ماه شعبان، رابطهى خود را با خداى متعال روان و نزديكتر كند، با آمادگى به ماه رمضان مىرسد. آنگاه ماه رمضان ضيافت الهى مىشود. انسان بايد آماده شود و سپس وارد ضيافت گردد. «شستوشويى كن و آنگه به خرابات خرام»
انسان بايد اين شستوشو را در ماه رجب و شعبان بكند تا بتواند در ماه رمضان بر سرِ سفرهى الهى وارد شود و از آن سفره متنعّم گردد و فيض ببرد. اگر از ماه رمضان فيض برديم، آنگاه اعمال و اخلاق و نگرش و افكار خود ما نشان خواهد داد كه پيشرفت كردهايم؛ خودمان محكزنِ خويش مىشويم و پيشرفت را تشخيص مىدهيم. ما اين امتحانها را نمىكنيم، آنگاه بدبختيها و گرفتاريهايش را در وجود خودمان و در فضاى جامعه لمس مىكنيم.
ديدار با خانوادههاى شهداى نيروهاى مسلح 04/07/۱۳۸۰

هر چيز را از خدا بخواهيد؛ حتّى بند كفش را، حتّى كوچكترين اشيا را و حتّى قوت روزانهى خود را. بگذاريد اين منِ دروغينِ عظمت يافته در سينهى ما- كه مىگوييم «من» و خيال مىكنيم مجمع نيروها ما هستيم- بشكند. اين «من» انسانها را بيچاره مىكند...
نگاه كنيد به حاجات خودتان، حاجات مسلمانان، حاجات كشورتان، حاجات برادران مؤمنتان؛ به مريضها، به مريضدارها، به جانبازان، به غم ديدهها، به دلهاى غمگين، به چشمهاى نگران، به نيازهاى فراوانِ انسانهايى كه حول و حوش شما، زير سقف شما و در كشور شما هستند، در دنياى اسلام هستند، روى كرهى خاك هستند. همهى اين حاجات را در اين شبهاى قدر، يكىيكى از خداى متعال بخواهيد.
خطبههاى نماز جمعهى تهران 28/11/1373


